BŁĘKIT NIESKOŃCZONOŚCI, MARIA ZOFIA LEWANDOWSKA

Tytuł wzięłam od Słowackiego. W ogóle dużo tu odniesień romantycznych. Jest coś o Kochanowskim, w ogóle o kulturze. Nie mogłam nie zająć się znowu Albertem Schweitzerem. Starałam się zrozumieć, kim są ludzie tyle o nas pisano. Sięgnęłam do metafizyki. Cały czas tylko filozofia? Przeżyłam sprawę wojen, także to na przykład że dziewczynka zabiła koleżankę. Chodzi o zwykłe dobro w życiu. Wyczuwa się w tych rozważaniach pesymizm? O tyle, że nie ma łatwej magii, ale skąd ją brać? Chodzi o coś głębszego...