MOST PRZEZ CZAS, PRACA ZBIOROWA

Autorzy książki napisali listy do mających się narodzić za 200 lat praprawnuków. Opowiedzieli w nich o własnych pomysłach na ciekawe, mądre i pożyteczne życie, o wyznawanych zasadach i wartościach, o spełnionych i niespełnionych marzeniach. Napisali takie listy, jakie być może sami pragnęliby otrzymać od dalekich przodków. Ważne sprawy w nich poruszone dotyczą jednak bardziej nas niż naszych potomnych. Nie mamy pojęcia, czy i jacy oni będą, czy w ogóle zainteresują ich rozmyślania dawno zmarłych prapradziadków. Realia, w jakich żyjemy, technika, prawo, obyczaje, sposoby komunikacji, tak szybko się zmieniają. Mimo to warto podjąć próbę zbudowania mostu przez czas, pozostawienia po sobie przesłania dla następnych pokoleń, licząc, być może naiwnie, że nie usną nad nim z nudów ani nie umrą ze śmiechu, dziwiąc się ignorancji, zacofaniu oraz uprzedzeniom prapradziadków i babć.