NASZ NASZEGO NASZEMU NASZYM, ANNA DĄBROWSKA

Spokojni, którzy nie niosą pomocy, albowiem nie dręczą się po nocach, że mogli zrobić więcej. Spokojni, którzy nie doznali, że pomaganie może być źródłem pogardy i wstydu. Spokojni, bo nie poznali samych siebie ani ceny za swój spokój. Książkę Anny Dąbrowskiej można czytać jako oskarżenie i jako rachunek sumienia, jako zimną analizę polityki strachu i jako poetycką spowiedź poranionej duszy. Ale czytać trzeba, koniecznie. Masz już dość ? pyta autorka w połowie drogi. Tak , mam dość. Ale czytam dalej, przecież jestem Polakiem a ci podobno słyną z odwagi. (Tekst dziennikarza i pisarza Macieja Zaremby Bielawskiego.)