PAHIATUA 80. MOJA NOWOZELANDZKA PRZYGODA.

,,Dzieci z Pahiatua" opowiada mało znaną historię 733 polskich dzieci zesłanych na Sybir, które po wojnie znalazły schronienie w Nowej Zelandii. Michał Gawle w reporterskiej podróży spotykał się z wychowankami obozu, dyplomatami i ekspertami, tworząc pełną faktów opowieść o przetrwaniu, odwadze i nowym życiu daleko od Ojczyzny.

Podczas II wojny światowej setki tysięcy Polaków zostało przymusowo deportowanych na Sybir. Nieludzkie warunki, mróz, głód, choroby i niewolnicza praca zdziesiątkowały zesłańców. Wśród nich znalazły się dzieci - często sieroty - które po ogłoszonej amnestii opuściły łagry i trafiły do różnych zakątków świata. Niewielu wie jednak, że 733 polskich dzieci znalazło schronienie w Nowej Zelandii, w obozie w Pahiatua, gdzie pod opieką polskich wychowawców rozpoczęły nowe życie, daleko od Ojczyzny. Michał Gawle jest pasjonatem historii. Wyruszył w reporterską podróż, by przybliżyć Polakom tę mało znaną historię. Spotkał się z byłymi wychowankami obozu, rozmawiał z dyplomatami, duchownymi i ekspertami, a także sięgnął do źródeł historycznych. Efektem jego pracy jest pełna wnikliwości publikacja, która dokumentuje losy ,,Dzieci z Pahiatua" i pokazuje, jak odwaga i solidarność pozwoliły im przetrwać i odnaleźć nową nadzieję.