PSYCHOLOGIA POKOJU, AKIF MANAF

Zwycięzcy swoich poległych ogłaszają bohaterami, podczas gdy polegli po stronie przegranych uznawani są za przestępców. Tymczasem wszyscy zabici żołnierze spoczywają pod ziemią w swoich ramionach. Ich duchy przez lata nadal walczą i cierpią na polu bitwy.

Nie ma żadnej logiki ani sensu w wyrażeniu wojna dla pokoju jest ono sofizmatem. Zwrot wojna dla pokoju jest równie bezsensowny jak umierać dla życia, cierpieć dla przyjemności czy być nieszczęśliwym dla szczęścia.

Współczesny człowiek toczy w sobie wewnętrzną wojnę, znajduje się w stanie wewnętrznego chaosu, będąc całkowitą ofiarą iluzji. Aby osiągnąć pokój, musi przezwyciężyć ten chaos. Jeśli jednak ktoś próbuje go pocieszać, traktuje go w istocie jak wroga, ponieważ pocieszenie jest stratą czasu i nie prowadzi do pokoju.

Jeśli człowiek nie podejmie walki wewnątrz siebie, będzie zmuszony walczyć na zewnątrz. Jeśli jednak wejdzie w tę wewnętrzną walkę,stoczy ją, zwycięży i zakończy tę wojnę, wówczas zakończy także wojnę na zewnątrz. To jedyna droga do pokoju.