SKARB, BARBARA PĘDZIOCH

"Skarb" to opowieść o braku zrozumienia, wyrozumiałości,
o tym, jak dużo potrzeba miłości,
względem własnej osoby, ale i innych ludzi,
oraz jak wielu z nas uczucia swe studzi.
Brak nam przyjaciół - to dla wielu bez znaczenia,
przechodzimy obojętnie wobec innych cierpienia.
Nasz glob to koktajl różnych narodowości,
kultur, wierzeń, języków, lecz każdy z nas pragnie miłości.
W swoim otoczeniu też nie jesteśmy wszyscy tacy sami -
z różnym wykształceniem i różnymi charakterami,
w inne szaty odziani.
Chorzy bądź zdrowi. Niemal idealni bądź z wieloma wadami. Nie tacy sami.
Czasem brak nam współczucia, gdy ktoś potrzebuje słowa otuchy,
i brakuje nam skruchy.
Często tak się różnimy od siebie -
jak kropla w morzu od tej, która wraz z deszczem użyźnia glebę.
Każdy z nas ma tu do spełnienia jakąś rolę.
Nie ma, że: "ja się boję".
Szkoda życia na zakładanie masek, ukrywanie twarzy.
Chodźcie ze mną, coś Wam pokażę!
Mój dar dziś dla Was - to Skarb.