STAROPOLSKIM SZLAKIEM, MACIEJ WŁODARSKI

Książka ukazuje krąg tematów, motywów, gatunków i twórców najbliższych autorowi w jego wieloletniej pracy badawczej. Zamieszczone tutaj rozprawy obejmują kwestie problematyki śmierci w poezji i prozie traktatowej, rozwoju łacińskiej poezji religijnej w Polsce średniowiecznej czy funkcjonowania środowisk uniwersyteckich doby renesansu. Badaniom poddane zostały listy dedykacyjne Mikołaja Reja, styl prozy Jana Kochanowskiego oraz rozwój polskiej prozy w drugiej połowie XVI wieku. Na szczególną uwagę zasługuje również wnikliwa analiza łacińskich i polskich wierszy Daniela Naborowskiego. Artykuł o kalkulacjach wyborczych jest detektywistyczną próbą powiązania ulotki elekcyjnej z konkretnym bezkrólewiem i przygotowywanym wyborem władcy. Ulotny druczek z 1690 roku posłużył z kolei do scharakteryzowania teatru religijnego w barokowym Krakowie.
Książka Macieja Włodarskiego, obejmująca cały obszar literatury staropolskiej (od średniowiecza do baroku włącznie), to nie summa i nie mapa, lecz właśnie szlak droga, w której przemierzaniu niezwykle istotny okazuje się element wyboru. Jest to więc dzieło zarówno zamknięte, jak i otwarte swoista wizytówka, za pomocą której Autor zbioru przedstawia się nie tylko jako wielce zasłużony mediewista, ale także jako wytrawny badacz renesansu i baroku, wnikliwie analizujący przejścia i obszary pograniczne pomiędzy epokami i akcentujący komparatystyczny wymiar swych badań.
Obraz literatury staropolskiej nie rości sobie tu praw do syntezy jawi się jako złożony, wchodzący w relacje ze sztuką, życiem politycznym i formami życia społecznego, wyznacza powiązania między tekstami, autorami a środowiskami naukowo-literackimi, podkreśla drogi recepcji utworów, a nieraz ich drugie życie.
Z recenzji prof. dr hab. Elwiry Buszewicz
Maciej Włodarski emerytowany profesor zwyczajny, przez lata związany z Katedrą Literatury Staropolskiej UJ. Główne kierunki jego badań to tematyka tanatologiczna w literaturze i kulturze staropolskiej, związki literackie i kulturalne polsko-bazylejskie, polska i łacińska poezja oraz proza w średniowieczu i baroku. Jest autorem takich książek, jak Ars moriendi w literaturze polskiej XV i XVI w. (1987), Obraz i słowo. O powiązaniach w sztuce i literaturze XVXVI wieku na przykładzie ars moriendi (1991), Barokowa poezja epicedialna. Analizy (1993), Dwa wieki kulturalnych i literackich powiązań polsko-bazylejskich. 14331632 (2001), Świat średniowieczny w zwierciadle romansu (2012), Trzy traktaty o sztuce umierania (2015), a także opracowanych dla Biblioteki Narodowej tomików Polska poezja świecka XV wieku, BN I 60 (1997) i Średniowieczna poezja łacińska w Polsce, BN I 310 (2007).