SZTUKA I ARCHITEKTURA ISLAMU 650-1250

Bogato ilustrowana i doskonale udokumentowana książka stanowi omówienie sztuki i architektury islamu od VII do połowy XIII wieku. W tej epoce w kulturze muzułmańskiej kształtowały się nowe prądy artystyczne, które rozwijały się przez całe średniowiecze na rozległym obszarze, obejmującym ziemie od Atlantyku po Indie. W prezentacji tych nurtów autorzy uwzględnili najnowsze wyniki badań. Opisali rozwój licznych regionalnych ośrodków sztuki w Hiszpanii arabskiej, Afryce Północnej, Egipcie, Wielkiej Syrii, Anatolii, Iraku, Arabii i Jemenie oraz w zachodnich i północno-wschodnich prowincjach Iranu.

Sztuka na terenach zdominowanych przez islam i władzę muzułmańską została przedstawiona w układzie chronologicznym.

Sześć wieków jej dziejów podzielono na dwa większe okresy: wczesny islam (mniej więcej lata 650?1000) i średniowieczny islam (mniej więcej lata 1000?1250). W prologu do każdej części autorzy zamieścili szkicowe opracowanie tła historycznego i kulturowego epoki. W poszczególnych rozdziałach omówili takie dziedziny, jak architektura i dekoracja architektoniczna, sztuka rękodzieła i sztuka książki. Ostatni rozdział poświęcony został wpływom sztuki islamu na kulturę niemuzułmańską.

Zaprezentowaną wiedzę o dokonaniach artystycznych uzupełniają studia w dziedzinie kaligrafii arabskiej, historii, religii, literatury i filozofii świata muzułmańskiego.