UBŁOCONE ŻYCIE, TOMASZ KŁOSOWSKI

W tych opowieściach znajdziecie Państwo obraz dawnego Podlasia, uchwycony w ostatnim momencie, gdy było jeszcze krainą ubogich wiosek, rozrzuconych wśród bagien, dzikich rzek i kniei, gdzie jednak do drewnianych, zamykanych jeszcze na skobel drzwi pukało już nowe. Ale też ta kraina, zaczęła na potęgę przyciągać mieszczuchów tym, co jeszcze zostało z jej sielskości i dzikości, gdzie obok tutejszych zaczęli pojawiać się nietutejsi, którzy wykupując zarzucane gospodarstwa lub stare domy wzbogaconych, stawali się tutejszymi. Autor tych opowieści należał do pierwszej kohorty takich przybyszów. Odrzucając pęta nakładane przez miejskie życie i edukację, urzeczony wizją wolności na łonie natury, przybył na Podlasie, by wśród mokradeł fotografować dzikie, mało znane ptaki. Ale, chcąc osiągnąć w tej dziedzinie powodzenie, musiał poddać się reżimowi, narzuconemu przez naturę i żyć na podobieństwo tutejszych chłopów, zależnych od jej kaprysów. To jednak dało mu, wiotkiemu mieszczuchowi, hart ducha i dyscyplinę, prowadzącą dzięki wydanym albumom i książkom, nakręconym filmom, do zrozumienia fenomenu Podlasia. Stąd ważne spostrzeżenie, wynikające z kart tej książki, że można poprzez łączenie dzikiej przyrody z cywilizacją, osiągnąć życiowe spełnienie.