ZAUFANIE JAKO WSPÓŁDZIAŁANIE?, MONIKA RÓŻYCKA

Od relacji społecznych i organizacji do AI

Zaufanie wydaje się intuicyjnie zrozumiałe, dopóki nie zostanie poddane bliższej analizie. W języku potocznym kojarzy się z nadzieją, pozytywnym nastawieniem, przekonaniem o uczciwości drugiej strony czy poczuciem, że można na niej polegać. Pracownik otwarcie mówi przełożonemu o popełnionym błędzie, licząc na wsparcie zamiast kary; przedsiębiorca powierza wspólnikowi odpowiedzialność, choć nie może stale kontrolować jego działań; użytkownik AI uwzględnia wygenerowany wynik, mimo że nie zna wszystkich danych i operacji prowadzących do jego powstania.

Zasadniczym celem monografii jest analiza znaczenia zaufania dla organizowania współdziałania, prowadzona na tle wybranych mechanizmów koordynacji oraz społecznych, historycznych, organizacyjnych i technologicznych kontekstów jego funkcjonowania. Współdziałanie jest przy tym używane jako pojęcie szerokie, obejmujące różne sposoby łączenia działań ludzi, grup i organizacji, podczas gdy współpraca jest jednym z pojęć opisujących działania podejmowane wspólnie w ramach takich układów.

Monografia jest adresowana do badaczy i studentów nauk o zarządzaniu i jakości oraz innych dyscyplin zajmujących się relacjami społecznymi, funkcjonowaniem organizacji i sztuczną inteligencją. Może być również przydatna menedżerom, liderom oraz specjalistom odpowiedzialnym za kulturę organizacyjną, zarządzanie jakością, rozwój pracowników i wdrażanie systemów AI. Książka zachęca do spojrzenia na zaufanie przez pryzmat decyzji, podziału odpowiedzialności i działań podejmowanych w warunkach niepewności.

Z wprowadzenia