ŻYCIA MAŁA GARŚĆ, BARBARA STOCKA

Oddaję do rąk Czytelników trzeci tom wierszy;

zamieszczone w nim utwory powstały w traumatycznym okresie mego życia.

Potrzebę pisania wywołała tragiczna śmierć mego męża Wojciecha. Myślałam, że poezja będzie tylko terapią moich silnie emocjonalnych stanów przewartościowanego życia i ratowaniu własnej psychiki. Tak się jednak nie stało, ale tamten czas, czas silnych przeżyć, był najbardziej płodny. Moje wiersze ukazały się w tomiku Wiersze, a także w tomiku Miasto w pokłonie.

Oddaję Państwu wybór wierszy pisany sercem. Pozostałe zostawiam w szufladzie wspomnień. Pomimo wszystko, życie jest piękne.

Bądźcie szczęśliwi,

Bądźcie zdrowi,

Bądźcie radośni.

Zapraszam do czytania i przemyśleń.

Aniołowie

Anioł pasterzom mówił

Jak i mnie powiedział

Że gdzieś w świecie

Gdzieś dalekim

Są narody i są ludy

Które bieżą do stajenki

By się kłaniać

Swemu Panu.

Dokądś jadą,

Pędzą, gnają

By święty czas

Spędzić z tymi

Co najbliżsi.

Aniołowie! Aniołowie!

Gdzie jesteście?

Ależ są. Są przy tobie

I w objęciach ich opieki

Jesteś wewnątrz

Swej rodziny.

Bańka mydlana

Bańka mydlana

Jak całe życie

Piękna, radosna

Cała w zachwycie

Wznosi się

Spada

Iluzją płynie

Żeby u kresu

Pęknąć w dosycie.